Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Η κόκκινη μπάλα..

Χθες αργά ανέβηκα στην ταράτσα και αντίκρισα μία κόκκινη μπάλα να βουτάει μέσα στην πόλη. Βρήκε ευκαιρία τώρα που την έπιασε στον ύπνο, εξάλλου τα ουράνια σώματα δεν ακολουθούν τους κανόνες των ανθρώπων. Αναρωτιέμαι, πόσες νύχτες ακόμα το έχει κάνει, χωρίς να το πάρει κανείς μυρωδιά;


4 σχόλια:

  1. Eδώ που ζω....στο μαγικό βουνό...
    δεν έχω την δική σου θέα, νοιώθω πραγματικά περίεργα όταν κοιτάω τις φωτογραφίες σου, έχω ξεχάσει τι σημαίνει να ζεις ανάμεσα σε τόσο κόσμο...να περπατάς στους δρόμους και να σε αγγίζουν για να περάσουν, έχω ξεχάσει τον νυχτερινό ουρανό της πόλης που ποτέ δεν σκοτεινιάζει και μοιάζει σα να μη κοιμάται ποτέ
    αυτή η πόλη! Που πήγε άραγε αυτή η κόκκινη μπάλα? Σε ποιό στέκι έπεσε? Όλο και κάποιος θα την είδε ....αλλά μέσα σε τόσα εκατομμύρια κατοίκους...άντε να τον βρεις!!!

    Τα φιλιά μου Hengeo,
    αυτή η ταράτσα αρχίζει και μου γίνεται γνωστή!!! χαχαχα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Xθες βράδυ περιέργως ήμουν και γω στην ταράτσα μου... έφαγα ξαφνικά φλασιά αν ο κήπος μου ποτίζεται αρκετά μόνο με την υγρασία...
    Κάπου ανάμεσα σε Πεντέλη και Πάρνηθα με θέα τα φώτα της πόλης όλη αυτή η θέα των πολυκατοικιών μου μοιάζει πια τόσο ξένη...
    Ανέβα απόψε... 11:57 για 3-4' κοίταξε με προσοχή τον ουρανό και τον σχηματισμό που θα κάνουνε τα άστρα... ειδικά για να μας "φωτίσουν" με ένα δικό τους μαγικό τρόπο την ιερή τούτη μέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κατ' αρχάς, καλορίζικο το νέο look...
    Χμ!(χωρίς καφέ και τα σοφά λόγια του φίλου μας!)...
    Καλή χρονιά Γιώργο, με εσωτερική υγεία, χαρά και πολλές επιτυχίες στη ζωή σου! ΑΦ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Λεβίνα όλα και κάποια θέα θα έχεις και εσύ σε κοτζάμ μαγικό βουνό! Εγώ πάντως αποφεύγω με σλάλομ τα αγγίγματα, δεν μου αρέσουν πολύ (τα απρόοπτα εννοείται). Η πολυκοσμία της πόλης μου φαίνεται χαώδης, λες και είναι συνεχώς σε fast forward η ζωή, προτιμώ να αγναντεύω από την ηρεμία της ταράτσας με τον αέρα συντροφιά..

    Λιακάδα, φέτος, εκτός από τα αστέρια, θα μεταφέρει τη μαγεία και ο νοτιάς, απαλά αυτή τη στιγμή και πιο άγρια το μεσημέρι.

    Άιναφετς ευχαριστώ για τις ευχές και ανταποδίδω! Τα σοφά λόγια τα έβγαλα ναι, όμως δεν χρειάζεται να τα γράφουμε για να έχουμε τη σοφία μέσα μας ;) ΑΦ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Blogs..