Θεσσαλονίκη, Φιλοσοφίες και Λογοκλοπή

3 σε 1 αυτή η ανάρτηση, καιρό είχα να ανεβάσω έναν ωραίο αχταρμά, οπότε πάμε :p

---

Πρώτο το σύντομο ταξίδι που πήγα Θεσσαλονίκη για να δω ένα φιλαράκι το Σ/Κ  που μας πέρασε. Δεν αξιώθηκα να τραβήξω ούτε μία φωτογραφία, ξαφνικά όμως συνειδητοποίησα ότι ακόμα μπορούσα να βγάλω μία πολύ σημαντική!

Χαχαχαχα!

Γιατί βέβαια, το να πας Θεσσαλονίκη και να μην πάρεις τρίγωνα, είναι σα να πηγαίνεις σε πηγή και να μην παίρνεις νερό!

Πέρα από την πλάκα, να την χαίρεστε την πόλη σας φίλοι από τη Θεσσαλονίκη, πραγματικά θα ήθελα να μπορούσα να την επισκέπτομαι πιο συχνά..

---

Πάμε στο δεύτερο μέρος. Την προηγούμενη εβδομάδα, πηγαίνοντας σε μία δουλειά (άσχετη με το νεκροταφείο το τονίζω μην τρομάξετε), βρέθηκα απέναντι από το νεκροταφείο της περιοχής μου να περιμένω να περάσω απέναντι το δρόμο και τράβηξα αυτή την εικόνα:

Λίγο μακάβριο για φωτογραφία θα πείτε. Έτσι και εγώ, όποτε τύχαινε να βρεθώ σε αυτό το σημείο, προχώραγα γρήγορα κάνοντας το σταυρό μου. Αυτή τη φορά όμως ξαφνικά συνειδητοποίησα το οξύμωρο της στιγμής και διάφορα φιλοσοφικά άρχισαν να τριγυρίζουν στο μυαλό μου. Είτε κοίταγα για να περάσω απέναντι είτε όχι, είτε πρόσεχα είτε όχι, είτε περίμενα είτε όχι, τελικά απέναντι θα κατέληγα. Έτσι και στη ζωή, κάποιες φορές, ό,τι και να κάνεις, η κατάληξη είναι προδιαγεγραμμένη. Πείτε το κάρμα, πείτε μοίρα, πείτε το θέλημα του Θεού, αναπόφευκτη φυσική εξέλιξη, όπως θέλετε, όμως έτσι είναι τα πράγματα. Βέβαια όλοι τελικά θα κοιτάγαμε προσεκτικά δεξιά και αριστερά. Διότι δεν έχει σημασία ο προορισμός αλλά και πώς φτάνεις εκεί. Οριζοντίως ή καθέτως; Γεμάτος μετά από ένα μεγάλο ταξίδι ή άδειος; Και κάπου εδώ κολλάνε τα γνωστά λόγια του ποιητή:

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,

να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,

γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Ας βρούμε πράγματα που έχουν νόημα για μας και μας γεμίζουν και ας απολαύσουμε το ταξίδι, για μένα αυτό είναι το καλύτερο αγχολυτικό...

---

Και κλείνω με μία σύντομη αναφορά σε κάτι που ζήτησε η Μαρίνα, που πρόσφατα ανακάλυψα την παρουσία της στα μπλογκ. Ζήτησε λοιπόν να μιλήσουμε για τη λογοκλοπή. Κατά μία έννοια, έστω και ελάχιστα, έχω μιλήσει για αυτό το θέμα μέσω του banner που εδώ και καιρό έχω στα δεξιά (ask2use). Εννοείται πως, εκτός αν γίνει κατά λάθος, θεωρώ γαϊδουριά το να χρησιμοποιήσει κάποιος κάτι που έφτιαξε άλλος και να μην μπει στον κόπο να αναφέρει την πηγή. Και δεν είναι θέμα χρημάτων, κατά μία έννοια είναι ωραίο να αρέσει στους άλλους κάτι δικό σου και να θέλουν να το αναπαράγουν, αυτό και μόνο είναι μία αμοιβή, δεν θα ζητήσω λοιπόν χρήματα, εκτός αν ο άλλος το χρησιμοποιήσει για εμπορικούς σκοπούς, έστω όμως την ελάχιστη ηθική αμοιβή, ότι hello, αυτός έφτιαξε αυτό που μου άρεσε και το αναδημοσίευσα, ε, την περιμένω και έτσι πράττω και εγώ. Από εκεί και πέρα, δυστυχώς, έχω καταλάβει ότι, αν κάποιος είναι εντάξει, αυτά τα αυτονόητα θα τα καταλάβει από μόνος του λίγο πολύ, άντε αν το έκανε κατά λάθος να χρειαστεί να του το υποδείξεις όμορφα μία φορά, από εκεί και πέρα, το σάλιο σου χαλάς, είναι από το χαρακτήρα του παράσιτο και όσο βρίσκει παίρνει. Οπότε, κατά τη γνώμη μου, χρειάζεται να αποδεχτεί κανείς πως όταν δημοσιεύεις κάτι, 100% σιγουριά δεν υπάρχει, μοιράζεις ότι θέλεις να μοιραστείς και ότι δε θέλεις το κρατάς για τον εαυτό σου ή για πολύ λίγους που εμπιστεύεσαι ότι πραγματικά θα σε ακούσουν και θα σεβαστούν τα όρια. Δυστυχώς, διάφορα άτομα τέτοια με νοοτροπία παρασίτου κυκλοφορούν και εδώ στη μπλογκογειτονιά, το παίζουν μάλιστα φιλενάδες και είναι υπεράνω υποψίας και αυτή η κατάσταση ήταν ένας από τους λόγους που έκλεισα να σχόλια.

---

Τέλος αχταρμά, καλή συνέχεια σε όλους!

Σαββατοκύριακο στις Λιβανάτες

Στη απεραντοσύνη και τη θάλασσα της ύπαρξης μας..

Υπάρχουν κομμάτια όμορφα σαν τα πουλιά και ψηλά σαν τα βουνά..

Μα και κάποια λίγο πιο άσχημα και σκοτεινά που ζητούν απελπισμένα την προσοχή μας!

Και είναι κάποιοι άνθρωποι που γίνονται καθρέπτες και μας δείχνουν το δρόμο προς αυτά..

Τότε ξαφνικά όλα γίνονται πιο φωτεινά και καθαρά, διαβάζονται πιο εύκολα!

Πρέπει να ευγνωμονούμε τους ανθρώπους αυτούς και το Θεό που τους έστειλε στη γυμνή και ξερή ζωή μας.. 

Για να γίνει τελικά καταπράσινη και ήρεμη!

Liebster award!

Καλό μήνα και καλή εβδομάδα σε όλους!

Ως γνωστόν τελευταία έχω αραιώσει από τη μπλογκογειτονιά, όταν όμως σου κάνει βραβείο μία κοπέλα και ειδικά μία καλή και γλυκιά κοπέλα όπως η Maria Fe, ε, δε μου πάει η καρδιά να αρνηθώ, άλλωστε και η αντρική ευγένεια αυτό επιτάσσει, χώρια που κάποιες ερωτήσεις ομολογώ ότι με ιντρίγκαραν ολίγον. Την ευχαριστώ λοιπόν και προχωράω στις ερωτήσεις. Α, λαμβάνω την ευκαιρία να ευχαριστήσω και γενικότερα όσους σκέφτονται και δεν ξεχνούν τόσο εμένα όσο και το μπλογκ μου, παρά το ότι εγώ έχω περιορίσει τη συμμετοχή μου.

1) Γιατί ξεκινήσατε το blog;

Στα μπλογκ μπήκα πριν σχεδόν 8 χρόνια, κυρίως διότι το βρήκα ως ένα μέρος να εξωτερικεύω σκέψεις που δεν μπορούσα αλλού και δευτερευόντως ως έναν τρόπο για να έρθω σε επαφή με άλλα άτομα.

2) Πείτε μας λίγο τι σας ενθουσιάζει;

Το γυναικείο σώμα μάλλον δεν 'περνάει' ως απάντηση ε; :p
Οκ, σοβαρεύομαι (λέμε τώρα :p). Μία δυνατή καταιγίδα, οι νιφάδες που πέφτουν (το γράφω έτσι συγκεκριμένα προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, διότι κανείς σώφρων άνθρωπος νομίζω ότι δεν του αρέσει όταν παγώνει και γλιστράει ή όταν έχει αποκλειστεί ή όταν γίνεται χιονοστιβάδα), να δω ένα αστέρι που πέφτει ή κάτι άλλο εντυπωσιακό στον ουρανό, όταν κερδίζω ή πετυχαίνω σε κάτι, τα ρεκόρ (και όταν τα κάνω ειδικά αλλά και γενικά), όταν βρίσκω λύση σε ένα πρόβλημα ή όταν νιώθω ότι μία δική μου ιδέα ή πράξη είχε θετικά αποτελέσματα σε άλλους ανθρώπους, ακόμα και αν αυτά είναι μόνο ένα χαμόγελο..

3) Γιατί πιστεύετε ότι τα σχόλια και η επικοινωνία βοηθούν τους bloggers και με ποιο τρόπο;

Ναι, αν μη τι άλλο, ενδιαφέρουσα ερώτηση προς κάποιον που πλέον τα έχει κλείσει! Σίγουρα μπορεί να γίνουν αφορμή για να γνωρίσεις άλλους ανθρώπους και σαφώς υπάρχουν και κάποιοι αξιόλογοι άνθρωποι, συνήθως όμως αυτοί δεν είναι οι πιο τακτικοί στα σχόλια και τέλος πάντων με όσους υπάρξουν παραπάνω πράγματα η επικοινωνία συνεχίζεται και από αλλού, όχι αποκλειστικά στα σχόλια, αυτό με έχει διδάξει η προσωπική μου εμπειρία. Και επίσης από την προσωπική μου εμπειρία έχω καταλάβει ότι όσοι γυρίζουν σε πολλά μπλογκ και σχολιάζουν πολύ συχνά και τακτικά, ανήκουν σε δύο κατηγορίες, η πρώτη είναι άνθρωποι που θέλουν να μαζεύουν στο μπλογκ τους ή κάπου αλλού γύρω τους πολλούς ανθρώπους είτε γιατί θέλουν να είναι συνέχεια το επίκεντρο της προσοχής και να προβάλουν διαρκώς τον εαυτό τους και τον εγωισμό τους είτε γιατί έχουν κάποιο συμφέρον π.χ. βγάζουν λεφτά από διαφημίσεις. Η δεύτερη, στην οποία βάζω και τον εαυτό μου για να μην το παίζω υπεράνω, ειδικά παλιότερα, είναι άνθρωποι που για διάφορους λόγους δυσκολεύονται να βρουν διόδους επικοινωνίας στην πραγματική τους ζωή και βρίσκουν μία διέξοδο μέσα από τα σχόλια. Το θλιβερό, πάντα κατά τη γνώμη μου, είναι ότι σε όλο αυτό, κάποιοι της δεύτερης κατηγορίες κάνουν το λάθος να θεωρούν φίλους κάποιους της πρώτης..

4) Για ποια πράγματα μιλάτε στο blog σας;

Περί ανέμων και υδάτων, ό,τι έρχεται στο μυαλό μου ή με συγκινεί ως ερέθισμα από το περιβάλλον και θέλω να το μοιραστώ.

5) Έχετε δημιουργήσει μια φιλική σχέση με άλλους bloggers; Έχετε γνωριστεί ποτέ προσωπικά;

Ναι. Τα έχω γράψει πρόσφατα στην επετειακή ανάρτηση εδώ.

6) Πώς φαντάζεστε το blog σας σε δύο χρόνια; Τι θα θέλατε να δείτε να μεγαλώνει / να αλλάζει και με ποιο τρόπο;

Δεν το πολυφαντάζομαι διότι με το κλείσιμο των σχολίων και τον περιορισμό της συμμετοχής μου στη μπλογκογειτονιά δεν ασχολούμαι πολύ και με αυτό πλέον, κάποιες σελίδες που σκεφτόμουν να προσθέσω στο πάνω μενού, μάλλον αναβάλλονται επ'αόριστον..

7) Τι είναι αυτό που κάνετε καλύτερα;

Δεν θα πρωτοτυπήσω μάλλον, στη ζωή μου όμως γενικά έχω την αίσθηση πως τίποτα δεν κάνω καλά :( Πάντως για το service υπολογιστών που κάνω έχω ακούσει καλά λόγια, ενώ μπορώ να πω ότι μου βγαίνει ένα έμφυτο ταλέντο στη μαγειρική.

8) Πόσο χρόνο αφιερώνετε στο blog σας;

Όπως είπα και στην 6, όχι πολύ πλέον..

9) Πώς γεννιούνται τα post σας;

Είτε μου κατεβαίνει μία ιδέα και θέλω να τη μοιραστώ είτε κάτι στο περιβάλλον μου κεντρίζει το ενδιαφέρον και θέλω να το μοιραστώ.

10) Ευχές για τον αναγνώστη.

Να ακολουθείτε πάντα αυτά που σας λέει η καρδιά σας, μην αφήνετε τα όνειρα και τους στόχους σας, ακόμα και αν χρειαστεί να απομακρύνετε κάποιους ανθρώπους, να γίνετε οι 'κακοί', ακόμα και αν εμφανίζονται εμπόδια, να έχετε πίστη ότι ο Θεός πάντα είναι εδώ για μας, μας έχει ήδη δώσει ό,τι μας χρειάζεται για να προχωρήσουμε και να πετύχουμε και τελικά όλα μα όλα θα πάνε καλά!

Το βραβείο το δίνω σε όποιον θέλει να το πάρει.

Και για να ανταμείψω όσους έφτασαν μέχρι εδώ, σας κερνάω από την πίτσα που έφτιαξα με τη συνταγή της Αριάδνης, όσοι δεν έχετε πάρει μάτι τις συνταγές της, χάνετε!

Ντέμης Ρούσσος

Ίσως χαλάω λίγο το γιορτινό μετεκλογικό κλίμα, η Ελλάδα όμως είχε μία μεγάλη απώλεια που επισκιάστηκε από τις εκλογές. Χάθηκε ένας άνθρωπος που έκανε διεθνή καριέρα και δόξασε τη χώρα μας στα πέρατα του κόσμου. Ο λόγος για τον Ντέμη Ρούσσο. Δεν μπορούσα να μην τον τιμήσω εδώ.

Εύχομαι ο Θεός να φωτίζει όλους μας αλλά κυρίως αυτούς που εκλέχθηκαν και να καταφέρουν να ανεβάσουν και να δοξάσουν τη χώρα μας διεθνώς όπως αυτός ο άνθρωπος..

Ακούω, βλέπω, συλλογίζομαι #11

Καιρό έχω να βάλω αυτή τη στήλη, έμπνευση της Ελευθερίας..

Ακούω

100 χρόνια Βασίλης Τσιτσάνης συμπληρώθηκαν πριν 3 μέρες (γεννήθηκε 18/1/1915). Θα ακολουθήσει εκτενέστερο αφιέρωμα στο μπλογκ μου για αυτόν τον μεγάλο και αξέχαστο συνθέτη μας, τον τιμώ και εδώ όμως, με ένα ιστορικό τραγούδι του, που στο τέλος μιλάει για τον ίδιο!

Βλέπω

Το επίσημο δίπλωμά μου που παρέλαβα προχθές!

Και δύο 'δύσεις', η πρώτη την ημέρα των Χριστουγέννων από μπαλκόνι μου και η άλλη το Σάββατο που μας πέρασε σε μία παραλία στο Ελληνικό..

Συλλογίζομαι

Παράξενη η ζωή ώρες ώρες. Να έρχεται ένας γνωστός που χωρίζει και να λέει διάφορες συμπεριφορές της επί περίπου δύο δεκαετίες γυναίκας του που δεν καταλαβαίνει και εσύ που λίγο την ξέρεις να τις καταλαβαίνεις, ακόμα και αν δε θεωρείς τους τρόπους που χρησιμοποιεί τους καλύτερους δυνατούς, να καταλαβαίνεις και να νιώθεις απόλυτα γιατί φέρεται όπως φέρεται. Και σε μία σύντομη επικοινωνία σας αυτή να κλείνει λέγοντας ακριβώς αυτό που είχες ανάγκη να ακούσεις εκείνη τη στιγμή, λες και ήταν στο μυαλό σου. Περίεργα τα φέρνεις ώρες ώρες Θεέ μου, μα ξέρω και πιστεύω ότι τα σχέδιά σου είναι πάντα πάνσοφα..