Χειμερινό Ηλιοστάσιο

Η ανάρτηση αυτή είναι προγραμματισμένη να ανέβει στις 0:59 της 22/12/14, ακριβώς τη στιγμή του Χειμερινού ηλιοστασίου. Τη στιγμή που ο ήλιος φτάνει στο νοτιότερο σημείο του ουρανού και στο πιο απόμακρο από το βόρειο ημισφαίριο. Είναι η μεγαλύτερη νύχτα, η μικρότερη μέρα και η αστρονομική αρχή του χειμώνα στο ημισφαίριο μας. Η στιγμή που η επικράτηση του σκότους φτάνει στο έπακρό της. Είναι όμως και η στιγμή που η ροή αντιστρέφεται. Από αύριο το σκοτάδι αρχίζει να χάνει έδαφος. Έτσι και με την αποχώρησή μου από τα μπλογκ, το σκότος εδώ μέσα έκανε τη μεγαλύτερη επικράτησή του. Μα και άρχισε να χάνει έδαφος, διότι εκεί έξω σίγουρα υπάρχει πολύ φως, όπως και μέσα σε κάποιες που μου συμπαραστάθηκαν μέσω μειλ, ξέρουν ποιες είναι αυτές, τις ευχαριστώ και θα τις έχω πάντα στην καρδιά και την προσευχή μου, η ανάρτηση αυτή είναι αφιερωμένη σε αυτές. Όσο για κάποιες άλλες που είχαμε τακτική επαφή και δεν έστειλαν ούτε ένα μειλ και για αυτές προσεύχομαι, να τις φωτίσει κάποια στιγμή ο Θεός.

Τόσα χρόνια που μένω εδώ ξέρω ότι φτάσαμε στο χειμερινό ηλιοστάσιο όταν η δύση του ηλίου γίνει ορατή από το μπαλκόνι του σπιτιού που κοιτάει νότια, στο βάθος διακρίνεται και ο Σαρωνικός, ενώ τα σύννεφα με το χαρακτηριστικά όμορφο σχήμα που θυμίζει τούφες είναι οι λεγόμενοι θύσανοι (cirrus):

Και άλλη μία δύση από την ταράτσα, λίγες εβδομάδες πριν:

Το πρώτο συνθετικό της λέξης ηλιοστάσιο είναι προφανές. Το δεύτερο προέρχεται από τη λέξη στάσιμος, καθώς για λίγες μέρες γύρω από τα ηλιοστάσια, ο ήλιος φαίνεται σα να σταματάει την κίνησή του προς τα βόρεια ή νότια αντίστοιχα. Το φαινόμενο αυτό μπορεί να κατανοηθεί αν σκεφτούμε ένα εκκρεμές, όταν πλησιάζει στα δύο άκρα με τη μεγαλύτερη απόκλιση από τη μέση (στην περίπτωσή μας τα ηλιοστάσια) κινείται όλο και πιο αργά μέχρι που για κάποιες στιγμές φαίνεται να σταματά και ακολουθεί η αντιστροφή της κίνησης. Αντίθετα, τη στιγμή που περνάει από τη μέση (στην περίπτωσή μας οι ισημερίες), η ταχύτητα φτάνει στο μέγιστό της. Φανταστείτε λοιπόν πώς ένιωθαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας που δεν είχαν τις γνώσεις και τα επιστημονικά-τεχνικά μέσα για να καταλάβουν τι συμβαίνει όταν έβλεπαν τον ήλιο μέρα με τη μέρα να χαμηλώνει στα νότια και μετά να σταματάει, οπότε, όταν άρχιζε να ανεβαίνει ξανά, ξεσπούσαν σε πανηγυρισμούς. Περισσότερα για τα ηλιοστάσια εδώ.

Καλό χειμώνα λοιπόν και καλή επαναφορά στο φως από αύριο!

Από έναν χαζό εκτεθειμένο..

Θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους αφιέρωσαν χρόνο για να σχολιάσουν στην προηγούμενη ανάρτηση, που ανακοίνωσα την αποχώρησή μου και όσους ανταποκρίθηκαν μέσω μειλ. Η απόφασή μου δεν αλλάζει, μπορεί να γράφω που και πού μόνο με κλειστά σχόλια. Σε 1-2 σημεία θα ήθελα να σταθώ μόνο..

Πρώτον, αν κάποιοι πιστεύετε ειλικρινά αυτό που γράψατε, ότι κάποιος είναι κακό να λέει μου κακοφάνηκε αυτό, θέλω αυτό, νιώθω έτσι, θεωρώ αυτό και από την άλλη ότι δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να λέει ο άλλος είναι απαράδεκτο το μήνυμά σου και να σου πατάει μπλοκ ενώ του εξωτερίκευσες σκέψεις και συναισθήματά σου, τότε θεωρώ ότι χρειάζεται επειγόντως να αγαπήσετε περισσότερο τον εαυτό σας. Ρωτήστε όποιον ειδικό θέλετε επ'αυτού, μπορώ να σας παραπέμψω και μέσω mail αν το επιθυμείτε. Είναι αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα όλων να εκφράζουν ευθέως τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, είμαστε όλοι παιδιά του Θεού και αυτά που έχουμε μέσα μας είναι εξ'ίσου πολύτιμα.

Επίσης, κάπου αναφέρθηκε ότι εκτέθηκα. Ίσως να είναι και έτσι. Ίσως να είμαι ένας χαζός τελικά. Καλλίτερα έτσι όμως, παρά έξυπνος που χρησιμοποιεί τις ικανότητές του για να βρίσκει τους κατάλληλους νόμους που τον καλύπτουν για να προωθεί τον ατελείωτο εγωισμό του. Προτιμότερο κάποιος να αγαπήσει και να πληγωθεί, παρά να καμώνεται τον σπουδαίο που δεν πληγώθηκε ποτέ, απλούστατα γιατί δεν αγάπησε ποτέ. Αυτοί που πληγώθηκαν, αυτοί που εμπιστεύτηκαν και προδόθηκαν, αυτοί είναι πιο κοντά στο Θεό και έχουν θέσει την πιο ισχυρή υποθήκη για μία θέση στον Παράδεισο. Δε με ενδιαφέρει λοιπόν αν εκτεθώ, ούτε το φοβάμαι, για αυτό είμαι από τους λίγους που έχουν τηλέφωνο και mail φάτσα φόρα, τα οποία, όπως ήδη είπα, είναι ανοιχτά για όποιον επιθυμεί..

Ας εκτεθώ..

Αποχωρώ

Μετά από σχεδόν 8 χρόνια στη μπλογκόσφαιρα και σχεδόν 3 σε αυτό το μπλογκ, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να κατεβάσω ρολά.

Η απόφαση είναι αιφνίδια, μα φρονώ ότι όλες οι σοβαρές αποφάσεις στη ζωή παίρνονται μία και έξω. Ανέβασα μία ανάρτηση στην οποία ζητούσα τη συμπαράστασή σας. Έμεινε για 7 ώρες, αντί για συμπαράσταση έλαβα ένα απειλητικό μειλ, οπότε την κατέβασα. Θα μπορούσα βέβαια, με βάση αυτό το μειλ, να κινηθώ και εγώ νομικά, για διαδικτυακό εκφοβισμό. Ξαφνικά δε βρίσκω κανένα νόημα όμως, αφού δεν έλαβα συμπαράσταση από κανένα. Ωραία τα μηνυματάκια, τα παιχνιδάκια και οι διαγωνισμοί, όταν όμως προκύπτει κάτι πιο σοβαρό, ξαφνικά τίποτα. Δε μπορώ να συνεχίσω έτσι. Δεν μπορώ να μη συγχαρώ όσους δίνουν από το περίσσευμά τους στα διάφορα μπαζάρ. Ούτε μπορώ όμως να μην αναρωτηθώ πως γίνεται, οι ίδιοι άνθρωποι που δίνουν τόσο εύκολα σε κάτι αγνώστων διοργανωτών, δεν δίνουν σε κάποιον που γνωρίζουν, έστω εξ'αποστάσεως, πάνω από ένα χρόνο. Σκοπός μου δεν είναι να κατηγορήσω κανένα. Ξέρω ότι κάποιοι έχετε φόβο στην καρδιά, σας συγχωρώ και προσεύχομαι για εσάς. Αυτός ο φόβος δίνει τροφή σε ορισμένους που έχουν μάθει να ζουν εις βάρος άλλων. Μόλις πάψετε να τους φοβάστε, θα πάψουν να υπάρχουν. Για μένα κάποια άτομα που επικοινωνούσαμε για καιρό από εδώ, είστε κάτι παραπάνω από απλές σειρές χαρακτήρων σε μία οθόνη. Σας ευχαριστώ θερμά για την παρουσία σας αυτή και ζητώ συγνώμη που πρέπει να αποχωρήσω έτσι ξαφνικά. Σκοπός μου ήταν ακριβώς να δημιουργήσω τέτοιου είδους σχέσεις, όχι να γράφω απλώς γραμμές σε ένα κουτί ή να συντηρώ μία όμορφη βιτρίνα για άλλους λόγους. Καλώς ή κακώς το τελευταίο είναι συχνό φαινόμενο, μα εγώ δε μπορώ να λειτουργώ έτσι, εδώ και στη δουλειά που έχω ξεκινήσει να κάνω έχω προβλήματα λόγω αυτού του χαρακτηριστικού μου, πόσο μάλιστα εδώ μέσα, που για μένα είναι πιο προσωπικό σε σχέση με κάτι που κάνω για επάγγελμα. Με αυτό το σκεπτικό έδρασα όπως έδρασα. Ήξερα ότι έπαιρνα ένα ρίσκο. Έπαιξα και έχασα, τη μάχη θέλω να πιστεύω, όχι τον πόλεμο. Ένας πραγματικός άντρας παραδέχεται τις ήττες του. Μετά από ό,τι έγινε λοιπόν, πιστεύω ότι η μόνη αξιοπρεπής κίνηση από μέρους μου, είναι να αποχωρήσω.

Ευχαριστώ θερμά όλους για όσα μοιραστήκαμε τόσο καιρό. Αυτή θα είναι η τελευταία ανάρτησή μου με ανοιχτά σχόλια, ίσως ξανακάνω αν βρω διάθεση, μα με κλειστά. Η παρουσία μου στα μπλογκ σας παύει επ'αόριστον. Το μειλ μου και το τηλέφωνό μου βρίσκονται στα δεξιά. Θα χαρώ να συνεχιστεί η επικοινωνία μας από εκεί, με όσους θεωρούν τέλος πάντων ότι εξέλαβαν κάτι παραπάνω από μένα, εκτός από κάποιες σειρές χαρακτήρων σε μία σελίδα.

Καλές γιορτές και να περνάτε όλοι καλά

Γιώργος

Κάποιος το έγραψε στον τοίχο με μπογιά..

Κατά καιρούς θαυμάζω διάφορες όμορφες χειροποίητες κατασκευές στα μπλογκόσπιτα που συχνάζω. Τα δικά μου χέρια δεν 'πιάνουν' σε καμία περίπτωση αρκετά για τόσο λεπτομερείς κατασκευές, πιάνουν όμως στο βάψιμο. Είχα προαναφέρει για έναν τοίχο που θα έβαφα. Ο τοίχος όμως ήταν σε άθλια κατάσταση από την υγρασία, κομμάτια ολόκληρα του σοβά είχαν 'σκαφτεί', ιδού πως ήταν όταν ξεκίναγα, αφού είχα αφαιρέσει κάποια κομμάτια του ετοιμόρροπου σοβά και μετά από ένα πρώτο τρίψιμο:

Ο μπαχτσές είχε και ρωγμές και απ'όλα!

Ακολούθησε τσιμέντωμα (το μαύρο), στοκάριμα (το άσπρο) και ξανά τρίψιμο:

Και τέλος αυτό που διασκέδασα πιο πολύ, βάψιμο!

Υπάρχει μία εμφανής διαφορά, έτσι; :p

Τον τίτλο τον εμπνεύστηκα από ένα πασίγνωστο και αλησμόνητο τραγούδι, του οποίου βρήκα την πρώτη του εκτέλεση, που δεν είχα ακούσει ξανά και εντυπωσιάστηκα. Ακούστε το και εσείς:

Καλημέρα και καλή συνέχεια σε όλους!

Nude - Η γυμνή αλήθεια

Εξαφανίστηκα λίγο, οι λόγοι καλοί ως επί το πλείστον, πλάκωσαν πελάτες, ο τοίχος που ήταν να βάψω τελείωσε επιτέλους και θα παρουσιάσω εικόνες σε επόμενη ανάρτηση, από την άλλη μία πελάτισσα που με προβλημάτισε πολύ, διότι βέβαια είναι άσχημο να μπαίνεις ανάμεσα σε ανθρώπους, πόσο μάλλον όταν αυτούς τους δύο τους ξέρεις χρόνια, όταν όμως σου έρχεται η ευαίσθητη και γλυκιά κοπέλα, τη βλέπεις ότι σχεδόν εκλιπαρεί για τρυφερότητα και μία καλή κουβέντα, που ο άντρας της, control-freak, δεν μπορεί να της δώσει, σου εκμυστηρεύεται και ότι κάνει σκέψεις να τον αφήσει, εκεί τι κάνεις; Που είναι τα όρια ηθικής και ανηθικότητας; Και όχι, δεν πρόκειται για περίπτωση κάνω τα γλυκά μάτια για να μην πληρώσω. Λεπτό το θέμα και δύσκολη η θέση μου. Τέλος πάντων, ίσως τα γράψω πιο αναλυτικά σε άλλη ανάρτηση. Επιστρέφω όμως με ένα κείμενο "χρωστούμενο" που έχει κάποια σχέση με την ηθική. Ξέρω, κόντεψαν να φτάσουν τα.. Χριστούγεννα, όταν τάζω όμως κάτι θέλω να κρατάω το λόγο μου, έστω με καθυστέρηση. Πρόκειται για το Nude της Μαριλένας, πρόσκληση η οποία μου ήρθε μέσω της γνωστής και μη εξαιρετέας Αριστέας μας. Έκανα μία "αταξία" όμως, δεν έγραψα για το γυμνό σώμα, αλλά για τη γυμνή αλήθεια, η οποία πιστεύω ότι είναι επίσης μεγάλη πρόκληση και μία εντελώς διαφορετική συμμετοχή!

Τίτλος: Η γυμνή αλήθεια

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/99/Boschsevendeadlysins.jpg

- Αρχάγγελε Μιχαήλ!
- Με ζητήσατε Άγιε Πέτρο;
- Ναι, έρχονται οι υποψήφιοι για τη γυμνή αλήθεια, πράξε τα δέοντα όπως συμφωνήσαμε
- Πηγαίνω Άγιέ μου

...

- Να περάσει ο πρώτος παρακαλώ!
- Γεια..
- Για να δούμε τι έχουμε εδώ.. Όνομα Χοντροξάπλας Ροχαλητός, σωστά;
- Ναι
- Ηλικία: 42
- Ναι.. Έχει πολύ ακόμα; Νύσταξα..
- Αιτία θανάτου: Πολλαπλές κακώσεις.
- Ε;
- Τόσους μήνες οι σακούλες των σκουπιδιών στο μπαλκόνι έλιωσαν, πάτησες μία μπανανόφλουδα από τα σκόρπια σκουπίδια και πάρ'τον κάτω από τον 5ο. Διέπραξες το αμάρτημα της οκνηρίας, μα τόσος κόπος ήταν πια να τις κατεβάσεις κάτω;
- Μα..
- Στο δωμάτιο δίπλα παρακαλώ.. Ο επόμενος!
- Γεια χαρά.
- Όνομα: Χοντρομπαλάς Φαταούλας
- Ακριβώς
- Ηλικία: 47
- Μέσα είσαι.. Κανένα κοψίδι παίζει;
- Αιτία θανάτου: Δηλητηρίαση.. Ε, βέβαια, δεν τρώγονται όλα τα μανιτάρια, μα εσύ ήσουν ικανός να φας και τις πόρτες αν μπορούσες να τις μασήσεις, διέπραξες το αμάρτημα της λαιμαργίας.
- Ήταν η μόνη μου χαρά, ξεχνιόμουν τρώγοντας..
- Το ξέρω, αν πίστευες στο Θεό, θα είχες τόσες χαρές, που δεν θα σου έμενε χρόνος να φας, για αυτό είσαι εδώ, στο δωμάτιο δίπλα παρακαλώ.. Ο επόμενος!
- Γεια χαρά νταν
- Όνομα: Ασταμάτητος Τιςθελωόλες
- Άστα αυτά, αυτή με το φωτοστέφανο στο βάθος κόμματος, θα μου κάνεις κονέ;
- Αυταπόδεικτο ναι. Ηλικία: 45
- Παίζει κατάσταση με κανέναν άλλο, ξέρεις;
- Αιτία θανάτου: Κρυοπαγήματα. Και που ρωτάς, μήπως σε ένοιαξε; Με παντρεμένη ήσουν, μπούκαρε ο σύζυγος γιατί κάτι ψυλλιαζόταν, ε, το ψυγείο δεν ήταν και η καλύτερη επιλογή κρυψώνας. Διέπραξες το αμάρτημα της λαγνείας.
- Μη με ξενερώνεις τώρα, πεθαμένο πώς θα με θέλει η μαντάμ φωτοστέφανο;
- Στο δωμάτιο δίπλα γρήγορα και σοβαρέψου όσο είναι καιρός! Ο επόμενος!
- Γεια, δε πιστεύω να μου ζητήσετε τίποτα λεφτά;
- Χμ, δε χρειάζεται να ρωτήσω, όνομα: Αδίστακτος Χοντροπορτοφολάς, ηλικία: 50
- Αν είστε της εφορίας, δεκάρα τσακιστή δε θα πάρετε!
- Αιτία θανάτου: ...
- Μα είναι γελοίο, έχω λεφτά για τους καλύτερους γιατρούς, αποκλείεται να πέθανα τόσο νέος!
- Είχες και μέσα σε αυτά πνίγηκες. Πήγες να μιμηθείς τον σκρουτζ μακ ντακ στα λιρόλουτρα, μα αυτός ήταν κατά τι ελαφρύτερος, εσύ πώς να βγεις και ποιος να σε ακούσει, όλους τους απέφευγες για να μη σου ζητάνε λεφτά. Διέπραξες το αμάρτημα της απληστίας.
- Οκ, πόσα θέλεις για να τελειώσει όλο αυτό;
- Ου να μου χαθείς, στο δωμάτιο γρήγορα! Ο επόμενος!
- Σπέρα
- Όνομα: Τσαμπουκαλού Τασπαωόλα
- Ναι, γιατί, τραβάς κανένα ζόρι;
- Ηλικία: 39
- Θα μου πεις τι τρέχει να ουμ;
- Αιτία θανάτου: Ασφυξία. Τόσα αντικείμενα πέταγες πάνω στα νεύρα σου, το μπαλάκι εξοστρακίστηκε στον τοίχο και μπήκε στο στόμα σου, διέπραξες το αμάρτημα της οργής!
- Πώς τολμάς να μου μιλάς έτσι! Ξέρεις ποια είμαι εγώ;
- Σιωπή! Στο δωμάτιο αμέσως! Ο επόμενος!
- Γεια σας
- Όνομα: Ζηλιάρα Ψιψίνα
- Ναι..
- Ηλικία: 44
- Ναι..
- Αιτία θανάτου: Πυροβολισμός. Είπαμε να ζηλεύεις τους άλλους, μα να τρυπώσεις μέσα στη νύχτα στο γκαράζ του γείτονα για να δεις το νέο του αμάξι; Σε πέρασε για

κλέφτη ο άνθρωπος και.. Διέπραξες το αμάρτημα της ζηλοφθονίας!
- Ωραία αυτά τα συννεφάκια, μακάρι να είχα τέτοια διακόσμηση στο σπίτι μου, αλλά που..
- Ουφ, στο δωμάτιο δίπλα παρακαλώ, έχει και εκεί διακόσμηση να χαζέψεις! Ο επόμενος!
- Στον παράδεισο είμαι έτσι; Μη νομίζετε ότι θα μου τη φέρετε!
- Όνομα: Ταξερωόλα Ειμαικάποια
- Ορίστε;
- Ηλικία: 30
- Πλάκα μου κάνεις, υπάρχει περίπτωση να μην τα ήξερα αυτά;
- Αιτία θανάτου: Ηλεκτροπληξία..
- Μα δεν είναι δυνατόν να πέθανα, τόσο νέα, τι προσπαθείς να παραστήσεις με αυτά που λες;
- Δίκιο είχες σε όσα μου είπες μα όχι στο τελευταίο. Πέθανες, πιο νέα από όλους, διότι διέπραξες το μέγιστο των αμαρτημάτων, αυτό της αλαζονείας. Νόμιζες ότι μπορείς να επισκευάσεις μόνη σου τον πίνακα του ηλεκτρικού, οι ηλεκτρολόγοι όμως για κάποιο λόγο υπάρχουν.
- Τόσα ξέρεις τόσα λες, κάποιος άχρηστος ηλεκτρολόγος δεν τα είχε φτιάξει σωστά, αυτός φταίει που πέθανα!
- Στο δωμάτιο τώρα!

...

- Άγιε είναι όλοι μέσα
- Ευχαριστώ Αρχάγγελε, αναλαμβάνω εγώ τώρα

...

- Τέκνα μου, Ειρήνη Υμίν. Ξέρω ότι είστε γεμάτοι απορία, φόβο και οργή. Εδώ είστε από αγάπη, όχι για να κατακριθείτε, όπως ο Θεός έστειλε το Χριστό, το μόνο Υιό Του στον κόσμο από αγάπη και όποιος πιστεύει με όλη του την καρδιά στη Σταύρωση και την Ανάστασή Του σώζεται και θεραπεύεται. Η αγάπη του Θεού είναι τέτοια που αφήνει τον κάθε άνθρωπο ελεύθερο να επιλέξει, μα έρχεται πρώτα σε εσάς του αμαρτωλούς, εσείς είστε οι εκλεκτοί του, όπως ο Χριστός έλεγε ότι πάω στα σπίτια όσων με έχουν ανάγκη. Για τον ίδιο λόγο έφερε και εσάς εδώ, για να σας καταμαρτυρήσει τη γυμνή αλήθεια, αυτή που τόσο φοβάστε, όπως κάθε τι γυμνό, ως πιο εκτεθειμμένο. Κάτω από την αγάπη του Θεού όμως, όσοι πιστέψετε, όσο πιο εκτεθειμένοι και γυμνοί είστε, τόσο πιο γρήγορα θα εισέλθετε στη βασιλεία του Θεού και τόσο πιο φανταχτερά ρούχα θα σας περιμένουν εκεί. Οι πιο άθλιοι, οι πιο κατατρεγμένοι, οι πιο μόνοι, αυτοί έρχονται πρώτοι στον Παράδεισο του Θεού, αρκεί να πιστέψουν. Ασταμάτητε, Χοντρομπαλά, Χοντροξάπλα, Αδίστακτε, επιδοθήκατε υπερβολικά στον έρωτα, το φαγητό, τον ύπνο, τα λεφτά, για να αποφύγετε να αντικρύσετε κατάματα το φόβο σας και εσύ τσαμπουκαλού, ξεγελάς τον εαυτό σου παρουσιάζοντας εξωτερικά τη δυνατή, μα μέσα σου κρύβεται ένα αδύναμο φοβισμένο παιδί. Ζηλιάρα, κατέπνιξες το φόβο σου να διεκδικήσεις αυτά που θέλεις στη ζωή και τον μετέτρεψες σε φθόνο για όσους τον κατάφεραν. Όσο για εσένα Ταξερωόλα, εσύ που διέπραξες το μέγιστο των αμαρτημάτων, εσύ τρέμεις μέσα σου πιο πολύ από όλους, ότι δεν θα σε αγαπάει κανείς, αν αποδειχθεί ότι κάπου έκανες λάθος. Παραδεχτείτε τους φόβους σας, ζητήστε με όλη σας την καρδιά από το Θεό να σας γιατρέψει και αυτό θα γίνει, να είστε σίγουροι δε ότι οι αμαρτίες σας θα συγχωρεθούν. Ο Κύριος σας δίνει μία ακόμα ευκαιρία. Στη γη, όλη αυτή την ώρα, είστε σε κόμμα, όχι νεκροί. Τώρα ήρθε η ώρα της επιστροφής..

...

- Βρε Βαγγέλη, κλείσε τη ριμάδα την τηλεόραση, θα κρυώσει το μεσημεριανό!
- Τώρα γυναίκα, μια στιγμή, μιλάνε για ένα θαύμα!
<<Για ανεξήγητο θαύμα κάνουν λόγο οι γιατροί του γενικού κρατικού, 7 άνθρωποι, από διαφορετικά μέρη και με διαφορετικά τραύματα, όλα όμως ατυχήματα, διακομίστηκαν σε κωματώδη κατάσταση χθες το βράδυ, οι γιατροί τους θεωρούσαν κλινικά νεκρούς, το πρωί όμως η κατάστασή τους παρουσίασε αιφνίδια ανέλπιστη βελτίωση και πριν λίγο ξύπνησαν. Είχαν Άγιο δήλωσε ο διοικητής του νοσοκομείου..>>

http://marilenaspotofart.files.wordpress.com/2014/08/rose.jpg?w=600

Λίγο μεγάλο μου βγήκε, ευχαριστώ όσους έφτασαν μέχρι το τέλος και δεν σκυλοβαρέθηκαν..

Καλή συνέχεια σε όλους!