Νασρεντίν Χότζας

Είπα να ξεκινήσω το νέο μήνα στο μπλογκ μου με κάτι που έγραφα το παλιό μου μπλογκ, ένα γεγονός όμως αποτέλεσε αφορμή για να το ξαναθυμηθώ, συγκεκριμένα συγκέντρωσα διάφορα κομπιουτερικά πράγματα που ήταν διάσπαρτα στο δωμάτιό μου για να τα πάω σε έναν άλλο χώρο και όταν τα είδα όλα μαζί πραγματικά ξαφνιάστηκα από το πόσο πολλά μαζεύτηκαν και μου ήρθε στο μυαλό μία ιστορία του Νασρεντίν Χότζα. Πριν βάλω την ιστορία, παραθέτω την εισαγωγή που είχα κάνει στο παλιό μπλογκ, για όσους δεν ξέρουν τι είναι:

Ο Νασρεντίν Χότζας είναι ο <<πρωταγωνιστής>> μίας σειράς από σύντομες ιστορίες, κάποιες αρκετά γνωστές κάποιες όχι, που επιφανειακά φαίνονται πιο πολύ χιουμοριστικές, αλλά κρύβουν και βαθύτερα νοήματα. Περισσότερα για το τι είναι μπορείτε να δείτε εδώ. Εγώ τον είχα πρωτοακούσει μικρός από τον πατέρα μου, και μου τον ξαναθύμισε πρόσφατα ο Παραμυθάς από το blog του.

Και τώρα η ιστορία:

Πάει ένας ταλαιπωρημένος χωρικός να ζητήσει τη συμβουλή του Χότζα:

- Χότζα μου, η γυναίκα μου γέννησε, όμως το σπίτι μας είναι μικρό και δεν μας χωράει, ούτε έχουμε λεφτά να πάμε σε μεγαλύτερο, είμαι απελπισμένος, δεν ξέρω τι να κάνω..
- Σκύλο έχετε;
- Ναι
- Βάλτε τον και αυτόν στο σπίτι
- Μα Χότζα μου..
- Αυτή είναι η συμβουλή μου, αν το κάνεις έλα ξανά σε μία εβδομάδα να τα πούμε

Περνάει η εβδομάδα και ξαναπηγαίνει εμφανώς απελπισμένος ο χωρικός:

- Χότζα μου το έκανα αυτό που είπες και η κατάσταση είναι ανυπόφορη, τι να κάνω τώρα;
- Γάιδαρο έχεις;
- Ναι
- Βάλτε τον και αυτόν στο σπίτι
- Μα Χότζα μου, δεν γίνεται, ήδη δεν μπορούμε να κουνηθούμε!
- Αυτή είναι η συμβουλή μου, αν το κάνεις έλα ξανά σε μία εβδομάδα να τα πούμε

 Περνάει η εβδομάδα και ξαναπηγαίνει σε μαύρο χάλι πλέον ο χωρικός:

- Χότζα μου το έκανα αυτό που είπες αλλά δεν αντέχω άλλο, πάω να τρελαθώ, πες μου τι να κάνω!
- Κότες έχεις;
- Ναι
- Βάλτες και αυτές στο σπίτι
- Μα δεν μπορεί να μιλάς σοβαρά Χότζα μου..
- Αυτή είναι η συμβουλή μου, αν το κάνεις έλα ξανά σε μία εβδομάδα να τα πούμε

Περνάει η εβδομάδα και ξαναπηγαίνει στα πρόθυρα της αυτοκτονίας πια ο χωρικός:

- Χότζα μου το έκανα αυτό που είπες και πλέον ίσα που αναπνέουμε..
- Ωραία, τώρα βγάλτε το σκύλο, το γάιδαρο και τις κότες έξω

Μετά από λίγες μέρες ξαναεμφανίζεται περιχαρής ο χωρικός:

- Πάνσοφε Χότζα ο Θεός να σε έχει καλά, είμαστε μια χαρά τώρα!

Για όσους τους φάνηκε ενδιαφέρον, εδώ είναι βίντεο που είχα ανεβάσει στο παλιό μου μπλογκ (με μεγαλύτερο μούσι τότε χαχα!), όπου απαγγέλλω άλλες δύο. Θα ήθελα πάντως τα σχόλιά σας, σκέφτομαι να το συνεχίσω αν σας αρέσουν αυτές οι ιστορίες.

Καλή Σαρακοστή και καλό καθυστερημένο μήνα σε όλους! :)

Ακούω, βλέπω, συλλογίζομαι #4

Είπα να προλάβω πριν φύγει ο μήνας να κάνω και ένα δεύτερο και ανανεωμένο (ως προς την εικόνα) Ακούω, βλέπω, συλλογίζομαι, τη στήλη της Ελευθερίας.

Ακούω

Το ακούω ξανά και ξανά, δεν μπορώ να χωνέψω ότι αυτός ο άνθρωπος έφυγε έτσι πρόωρα, χώρια που και στη ζωή και στο θάνατο μου θυμίζει λίγο έναν πολύ κοντινό άνθρωπο..

Βλέπω

Η πρώτη ήταν η συμμετοχή μου στο διαγωνισμό φωτογραφίζειν της Μαρίας Νι. Έβαλα και άλλες δύο από το ίδιο σημείο στη γειτονιά μου. Η συμμετοχή βέβαια δεν ήταν για να καυτηριάσω την εξαιρετική χάραξη του οδικού δικτύου που έχουμε, ήταν καθαρά για χιουμοριστικούς λόγους, αφού συνοδεύεται από αυτό το τραγούδι:

http://www.youtube.com/watch?v=T62hnDRiSuQ

Στο σημείο αυτό να συγχαρώ, έστω και λίγο καθυστερημένα, τις νικήτριες, την άξια οικοδέσποινα αλλά και όλους τους συμμετέχοντες γενικότερα, προσωπικά όλες οι συμμετοχές εμένα μου φάνηκαν πολύ αξιόλογες!

Συλλογίζομαι

Το διάβασα την Κυριακή σε ένα από τα κινέζικα κουλουράκια της τύχης, μου φάνηκε πολύ θετικό και μου έχει καρφωθεί από τότε..

Ο ηγέτης είναι ένα άτομο που θα ακολουθήσεις σε μέρος που δεν θα πήγαινες από μόνος σου

Καλό βράδυ σε όλους και επειδή αύριο δεν ξέρω αν θα προλάβω και μεθαύριο έχω να πάω σε γάμο, εύχομαι σε όλους να περάσετε υπέροχα το τριήμερο που έρχεται!

Μία ευχάριστη συνάντηση, λόγια και πράξεις

Φίλοι μου, άργησε λίγο αυτή η ανάρτηση και ζητώ συγγνώμη για αυτό, όμως τα χρωστούμενα δεν τα ξεχνάω, οπότε θα σας μιλήσω για την πολύ ευχάριστη συνάντηση που είχα την Πέμπτη που μας πέρασε (Τσικνοπέμπτη) στην οποία γνώρισα από κοντά δύο άτομα τα οποία πρωτοσυνάντησα μέσα στα μπλογκ. Πως τα είχε φέρει η τύχη, επτά χρόνια μέσα στα μπλογκ, δεν είχε τύχει να έχω προσωπική γνωριμία με κανέναν, αν και από άλλα μέσα του internet είχε τύχει και μάλιστα αρκετές φορές. Ο λόγος για την καλή μας μάγισσα Άιναφετς και τον Παραμυθοσύντροφό της που πολλοί τον έχετε γνωρίσει ως Παραμυθά μέσα από την ΕΡΤ, εγώ οριακά λόγω ηλικίας δεν τον πρόλαβα. Μας είπε λοιπόν τι μαγικά κάνει και τα καταφέρνει και πετάει. Αυτό που θέλω να πώ είναι ότι και οι δύο είναι γλυκύτατοι και ευχάριστοι άνθρωποι, ακριβώς όπως φαίνεται ο Παραμυθάς από την τηλεόραση, και πολύ χάρηκα που τους γνώρισα από πιο κοντά. Να πώ επίσης ότι ακολούθησε μία ομιλία περί ομοιοπαθητικής, ομολογώ ότι με τέτοιου είδους θέματα γενικά είμαι λίγο επιφυλακτικός καθώς κυκλοφορούν αρκετοί αγύρτες, όμως οι άνθρωποι που μίλησαν εκεί οφείλω να πω ότι ήταν αρκετά ευχάριστοι οπότε αν δεν υπήρχαν κάποιοι άλλοι προσωπικοί λόγοι που δεν θέλω να αναλύσω εδώ θα το δοκίμαζα. Έσπασε το ρόδι των μπλογκοσυναντήσεων λοιπόν, οπότε περιμένω την επόμενη τώρα χεχε!

Θα ήθελα εδώ να πω και κάτι γενικότερο που αποκόμισα από αυτή τη συνάντηση και από κάποια άλλα γεγονότα στη μπλογκογειτονιά. Η απόσταση από τα λόγια μέχρι τις πράξεις είναι πολύ μεγάλη. Σαφώς και τα λόγια χρειάζονται διότι ενώνουν τους ανθρώπους, από την άλλη όμως στα λόγια κάποιος μπορεί να φτιάξει ολόχρυσες πολιτείες, ενώ κάθεται στην πολυθρόνα του σπιτιού του, χρειάζεται προσοχή λοιπόν. Δεν ξέρω πόσοι είστε φανατικοί του Αστερίξ όπως εγώ, μου έχει μείνει όμως μία σκηνή με κάτι παππούδες που καθόντουσαν σε ένα κούτσουρο και σχολίαζαν τις μάχες που γινόντουσαν μπροστά τους. Εντάξει, αυτοί ήταν απόμαχοι, δικαιολογούνται, όταν όμως βλέπω νέους ανθρώπους να κάνουν το ίδιο στεναχωριέμαι. Δεν βγάζω τον εαυτό μου απ'έξω, έχω πέσει και εγώ στην παγίδα, εξάλλου στο σπίτι που μεγάλωσα δεν δέχτηκα και πολλή ενθάρρυνση. Δεν θα ισχυριστώ ότι έχω καταφέρει να ξεπεράσω όλα τα προβλήματα, τουλάχιστον όμως κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά. Μπαίνω σε σκέψεις πλέον όταν βλέπω φανταχτερά μπλογκ με κατεβατά μέσα που όμως σύντομα καταλαβαίνω ότι μόνο στόχο έχουν να μαζεύουν όσο περισσότερα μέλη μπορούν για να σχολιάζουν τι ωραία που τα γράφεις, όταν έρχεται όμως η ώρα της πράξης, εκπλήσσομαι πραγματικά από το πόσο λίγα από τα γραφόμενά τους τηρούν. Μου έχει τύχει μπλογκερ να μου στέλνει κατεβατά περί ευγένειας, ψυχολογίας και χειρισμού της απόρριψης, όταν όμως την απέρριψα εγώ λέγοντας ότι νιώθω άσχημα, μου έριξε χτυπήματα κάτω από τη μέση και πήγαν περίπατο τα κατεβατά. Αντιθέτως έχω γνωρίσει πολλούς μπλογκερς που μπορεί να μην είναι το ίδιο φανταχτεροί, όμως είναι ουσιαστικοί και τους ευχαριστώ που υπάρχουν. Όσο για τους άλλους, τους συμπονώ, καταλαβαίνω ότι μέσα τους έχουν φόβο και πληγές, ελπίζω ο Θεός να φωτίσει τις καρδιές τους, αυτός όλα τα θεραπεύει, αρκεί να μην του γυρίζουμε την πλάτη.

Το ειρωνικό είναι ότι σήμερα μου βγήκε και έγραψα πολλά λόγια, οπότε λέω να κλείσω με πράξεις, ένα βίντεο σχετικό με τη δουλειά που έχω ξεκινήσει (βλέπε πάνω δεξιά). Θα ήθελα τα σχόλιά σας για το πώς σας φάνηκε το βίντεο. Επίσης ζητώ συγγνώμη για την κακή ποιότητα του ήχου, το μικρόφωνο του netbook δεν βοηθάει.

http://www.youtube.com/watch?v=qfH_u-s-amk

Καλή εβδομάδα και καλά να περνάτε όλοι!

Σάκης Μπουλάς

Πάνω που ήμουν έτοιμος να γράψω για το πόσο χαρούμενος ήμουν που χθες γνώρισα επιτέλους από κοντά κάποιους από την μπλογκογειτονιά, ήρθε αυτό το πολύ δυσάρεστο νέο του πρόωρου χαμού ενός, κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον, σπουδαίου καλλιτέχνη που ευτυχώς πρόλαβα να απολαύσω και από κοντά, οπότε μου κόπηκε εντελώς η χαρά. Την τελευταία φορά που εμφανίστηκε δημόσια είχα καταλάβει ότι κάτι δεν πήγαινε καθόλου καλά, ήλπιζα όμως ότι μπορεί να ήταν στην ανάρρωση και να το είχε νικήσει, να ήταν από τις ευχάριστες εξαιρέσεις στο δυσάρεστο κανόνα αυτής της παλιοαρρώστιας..

Το λιγότερο που μπορώ να κάνω λοιπόν είναι να αναβάλλω την προγραμματισμένη ανάρτηση για αύριο και να βάλω ένα βίντεο με ατάκες του από μία από της αγαπημένες μου σειρές, Σαββατογεννημένες, και το 50-50. Καλή ανάπαυση και ευχαριστούμε για τις αναμνήσεις..

Παιχνίδι αγάπης

Δεν έχω προλάβει να κάνω βόλτα στη μπλογκογειτονιά, όμως δύο φίλες μου έδωσαν πάσα, η Κάτια και η Μαρία Π., και δεν μπορώ να χαλάσω χατίρι, ειδικά αφού πρόκειται για θέμα αγάπης!

Οι όροι του παιχνιδιού:

1) Αναφέρεις το όνομα του φίλου που σου έκανε tag.
2) Απαντάς στις ερωτήσεις του και
3) Προσκαλείς 10 άτομα να συνεχίσουν αφού κάνεις 5 νέες ερωτήσεις.

Απαντώ στις ερωτήσεις της Κάτιας:

1) Δώσε χρώμα στην αγάπη..

Κάτι μεταξύ κόκκινου και άσπρου..

2) Κρύβει λύπες η αγάπη;

Θα έλεγα ναι. Δύο άνθρωποι μπορεί να αγαπιούνται και όμως να αλληλοπληγώνονται. Όπως επίσης μπορεί να δώσεις την καρδιά σου σε κάποιον χωρίς αυτός να σου δώσει τη δική του..

3) Διάλεξε έναν ερωτικό στίχο που αγαπάς πολύ..

Χωρίς πολλά λόγια..

4) Πόσο συχνά λες σ'αγαπώ;

Για να είμαι ειλικρινής δεν το λέω εύκολα..

5) Στην αγάπη και στα όνειρα όλα γίνονται τι λες;

Στα όνειρα ναι, στην αγάπη δεν είμαι σίγουρος, βλέπε και το 3

Και στης Μαρίας:

1) Ποιο τραγούδι (ελληνικό ή ξένο) εκφράζει με τους στίχους του την απόλυτη αγάπη;

Έχω απαντήσει πιο πάνω, ας βάλω και ένα δεύτερο όμως..

2) Με ποια ρομαντική ταινία συγκινηθήκατε με το love story της;

Χμ. δύσκολο να ξεχωρίσω κάποια συγκεκριμένη, δεδομένου ότι δεν είμαι και πολύ του κινηματογράφου, όμως αυτές οι δύο μου έχουν μείνει..

Άγρυπνος στο Σιάτλ
French Kiss

Και μόλις συνειδητοποίησα ότι έχουν την ίδια πρωταγωνίστρια.. χμ..

3) Με ποια νότα ή νότες (γιασεμί, βανίλια, μανόλια, σανδαλόξυλο, musk, κλπ.)  θα επιλέγατε ως βάση για το δικό σας άρωμα αγάπης;

Δεν έχω ιδιαίτερη επαφή με αυτά, οπότε θα γράψω κάτι παρεμφερές, παρά το ότι φοβάμαι ότι θα γίνω λίγο πεζός.. Θα πω τη μυρωδιά του φαγητού που με αγάπη ψήνεται περιμένοντας όλη την οικογένεια να καθίσει στο τραπέζι..

4) Με ποια παιχνιδιάρικη λέξη (εκτός από το όνομά του/της) αποκαλείτε “τον καλό σας/την καλή σας”;

Είμαι μπακούρι

5) Ένα αγαπημένο σου απόφθεγμα για την αγάπη;

Ο χρόνος είναι :

    πολύ αργός για όσους περιμένουν
    πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται
    πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν
    πολύ σύντομος για όσους χαίρονται
    και αιώνιος για όσους αγαπούν

Henry Van Dyke

Το πρωτοείδα γραμμένο στο τέλος ενός ημερολογίου..

Πάμε στις δικές μου ερωτήσεις..

1) Αγνάντι της δύσης σε μία παραλία, κοίταγμα του έναστρου ουρανού ή κάτι άλλο;

2) Ο έρωτας περνάει από το στομάχι;

3) Ποιο τραγούδι για σένα είναι απόλυτα συνυφασμένο με την αγάπη;

4) Μία αγαπημένη συνήθειά σου;

5) Συμφωνείς ότι τα ετερώνυμα έλκονται;

Και το δίνω στους:

Λιακάδα
Μαρία Νι.
Νάσια (Nasia's Blog)
Ελευθερία (Diary of a beauty addict)
Φλώρα (Texnis Stories)
Αχτίδα
Ξύλινος Ιππότης
Πέτρα (Ο πιο πιστός φίλος του σκύλου) (τρίτη απόπειρα..)
Νικολέτα (littlemeandlittleyou) (ελπίζω να βρει χρόνο όταν τελειώσει η εξεταστική)
Λυσίππη (On the up and up) (ελπίζω να βρει χρόνο όταν τελειώσει η εξεταστική)

Αν θέλει βέβαια και κάποιος άλλος να το απαντήσει ή να ξαναπαντήσει, είναι ευπρόσδεκτός. Επίσης συγχωρήστε την τεμπελιά μου να μη βάλω συνδέσμους..

Καλή συνέχεια σε όλους!