Φθινοπωρινή ισημερία

23/9/2014, 5:26 τα ξημερώματα, ώρα Ελλάδος

Η ώρα που έχω προγραμματίσει αυτή την ανάρτηση να βγει στον αέρα

Φθινοπωρινή ισημερία

http://enneaetifotos.blogspot.gr/2013/09/blog-post_1293.html

Η μία από τις δύο στιγμές του έτους που ο ήλιος χτυπάει κάθετα τον ισημερινό, η μία από τις δύο μέρες του έτους που η μάχη φωτός-σκότους δεν έχει νικητή, η άλλη είναι η εαρινή ισημερία

Από αύριο και για 6 μήνες, μέχρι την εαρινή ισημερία, είναι η ώρα του σκότους

Η ώρα των σκιών, που πάντα είναι μεγαλύτερες το χειμώνα

Είναι η ώρα των καταπιεσμένων επιθυμιών, του αποκυρηγμένου εαυτού, των ανεκπλήρωτων τάσεων, των ενορμήσεων του θανάτου

Όταν ο Ιούδας πρόδωσε τον Ιησού, του είπε: Είναι η ώρα σου Ιούδα, η ώρα των σκιών

Το φως θα ξαναέρθει σε 6 μήνες, όπως ήρθε με την Ανάσταση μετά τη Σταύρωσή του

Καλό φθινόπωρο φίλοι μου!

Cambridge μέρος Βου

Που είχαμε μείνει;

Α, ναι, έχει πολύ πράσινο λοιπόν εκεί και.. σκιουράκια!

Αλλά και πάπιες!

Σύντροφοι στη βαρκάδα που κάναμε στο ποτάμι..

Και αυτή τη φορά ο καιρός δεν ήταν μουντός!

Το μέρος φημίζεται για την επιπεδότητά του και ας απέχει πολύ από τη θάλασσα, το μάτι από συνήθεια την αναζητά, πιο πιθανό όμως να κρύβονται στρουμφάκια στο δάσος..

 

Δύο ακόμα μέρες μείναμε και ο καιρός μας έκλεινε το μάτι. Έτσι, ξαναπήραμε τους δρόμους..

Να έχετε πίστη, κουράγιο, ανδρεία! Έτσι μας υποδέχεται αυτό το κολλέγιο..

Χωρίς λόγια..

Και για το τέλος τα μουσεία. Με σκελετούς, απολιθώματα..

Ακόμα και δείγματα από άλλους κόσμους είχε!

Εντυπωσιάστηκα ομολογώ, όπως έγραψα σε ένα σχόλιο όμως, παπούτσι από τον τόπο σου και ας είναι μπαλωμένο, η ώρα της επιστροφής έφτασε, ο ήλιος δύει στο φτερό..

Αυτά, να μας έχει ο Θεός γερούς να ταξιδεύουμε, είτε υλικά, είτε ψυχικά..

Καλή υπόλοιπη Κυριακή και καλή εβδομάδα από αύριο!

Cambridge

Την προηγούμενη εβδομάδα λοιπόν έκανα βόλτες στους δρόμους του Cambridge (γνωστή πανεπιστημιούπολη λίγο βόρεια του Λονδίνου)

Χάζευα το πράσινο, τα λουλούδια, τις αχλαδιές..

Τα τρένα..

Και τα πάρκα!

Όλοι χρειαζόμαστε κάτι να μας δείχνει τη σωστή κατεύθυνση..

Άραγε να είναι η γνώση του φημισμένου κολεγίου Τρίνιτυ; Ή μήπως η ομορφιά των διάσημων τρούλων του;

Από την άλλη, μπορεί να είναι και τα πνεύματα των μεγάλων που πέρασαν από αυτόν τον τόπο..

Μπα, μην εμπιστεύεσαι ρολόγια που τοποθετήθηκαν εκ των υστέρων, μην σε θαμπώνουν με την εντυπωσιακή τους όψη και ας λειτουργούν με τον ίδιο τον ήλιο!

Ο καθρέφτης ξέρει καλύτερα από όλους..

Εδώ τελειώνει το πρώτο μέρος. Αρχικά για μία και έξω το πήγαινα, τώρα όμως νιώθω ότι είναι καλύτερα να βάλω μία άνω τελεία εδώ.

Σας χαιρετώ και θα ακολουθήσει σύντομα το δεύτερο μέρος..

Καλή συνέχεια σε όλους!

Το blog μου πενθεί..

Οι ήρωες πολλές φορές προκύπτουν από εκεί που δεν το περιμένεις. Πολύ δε περισσότερο όταν αυτό γίνεται μερικά τετράγωνα από το σπίτι σου. Έβλεπα τον καπνό και τα πυροσβεστικά να πηγαινοέρχονται, δε φανταζόμουν όμως την τόσο άσχημη εξέλιξη.

Ένας πυροσβέστης έπεσε ηρωικά χθες το βράδυ, στο καθήκον, προσπαθώντας, μάταια, να σώσει μία γυναίκα. Το λιγότερο που μπορώ να κάνω, ως φόρο τιμής, είναι να βάλω πένθος στο μπλογκ μου για το υπόλοιπο Σ/Κ..

Τα συλλυπητήριά μου στο πυροσβεστικό σώμα και τους δικούς του ανθρώπους..

Ένα γειά!

Είμαι από χθες το βράδυ ξανά στην Ελλάδα, μετά από ταλαιπωρία αρκετών ωρών, θα πω περισσότερα σε επόμενη ανάρτηση όπου θα βάλω και κάποιες από τις 70-75 φωτογραφίες που τράβηξα, προς το παρόν όμως τρέχω για κάτι δουλειές που μαζεύτηκαν, οπότε ούτε στη μπλογκογειτονιά προλαβαίνω να κάνω βόλτα, ήθελα όμως να πω ένα γεια.

Καλή υπόλοιπη μέρα σε όλους φίλοι μου και επανέρχομαι σύντομα!